Herman Blom - Interculturele samenwerking in organisaties

samenleven. Tot slot vind ik het van belang om te benadrukken dat de veelgeroemde Nederlandse tolerantie weinig zin heeft wanneer het in de praktijk neerkomt op onverschilligheid en de andere kant op kijken. In- teresse voor de anderen, de moed om met hen in contact te treden en te blijven en het vasthouden aan fundamentele waarden lijken helaas maar al te vaak een schaars goed te zijn. Dit zijn vaardigheden die eenieder kan tonen, om te beginnen in de eigen straat en op de eigen studie- of werkplek. Interculturele samenwerking is niet slechts een probleem, het is vooral ook een oplossing! Mijn dank gaat uit naar mijn vrouw Ariane Stolle en mijn beide jon- gens Willem en Johan, omdat ik me nogal eens in een Drents zomer- huisje heb teruggetrokken. Mijn ouders dank ik voor het te allen tijde ter beschikking stellen van deze mooie plek. Ik ben Wouter Nalis van Uit- geverij Coutinho erkentelijk voor zijn constructieve en aanmoedigende manier van meedenken over de thema’s van dit boek. Ik vond bij Nies Medema goede redactionele ondersteuning en inspirerende gedachten. Het Cross Border Center (CBC) van de Fachhochschule Osnabrück in Lingen/Ems bleek een oefenplaats te zijn voor de omgang met culturele verschillen. Die culturele verschillen zijn het geniepigst wanneer je denkt dat ze er niet zijn. Tot slot noem ik Rudolf Leiprecht en Claus Melter van de Universität Oldenburg. Aan onze discussies in het kader van de Dok- torandenkreis heb ik veel inzichten te danken over in- en uitsluitingsme- chanismen en de subtiele gedaanten van racisme en discriminatie. Het thema Interculturele Samenwerking is als een mijnenveld met veel ex- plosiegevaar. Voortdurend dreigen bommetjes te ontploffen, omdat de gevoeligheden groot zijn. Ik hoop in dit boek feiten en samenhangen te leveren die de lezer het inzicht verschaffen waarmee de tocht door dit mijnenveld gemakkelijker wordt.

Herman Blom, voorjaar 2008

Made with